MOVENTO 100 SC

Owies głuchy

łac. Avena fatua
Rodzina: Wiechlinowate, łac. Poaceae

Roślina jednoroczna jara, wschodząca wiosną. Pierwszy liść siewki jest równowąski, brzegi u dołu są delikatnie owłosione. Drugi liść podobny, ale większy. Kolejne liście coraz mniej owłosione. Widoczne liczne nerwy, ale tylko 3 wyraźne. Liście skręcają się w lewo. Pochwa liściowa również z widocznymi nerwami. Dorosła roślina osiąga wysokość 60-130 cm.

Liście:
Pochwy dolnych liści owłosione, języczek liściowy długi. Do cech rozpoznawczych należy pierwszy liść, który jest długi i wąski, o pionowym pokroju. Liście owsa głuchego skręcają się w lewo, czyli przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, co ułatwia odróżnienie go od jęczmienia i pszenicy, których liście skręcają się w przeciwnym kierunku.

Kwiat:
Kwiatostanem jest rozpierzchła lub ściągnięta wiecha. Kwiaty z 2 plewkami, plewka dolna z kolankowato zgiętą, śrubowato skręconą ością, na grzbiecie częściowo pokryta brunatnożółtymi, szorstkimi włoskami.

Występowanie:
Spotykany w rejonie środkowo-południowej i środkowo-wschodniej Polski. Występuje najczęściej w buraku cukrowym i pastewnym, grochu, ziemniaku, w wielu roślinach warzywnych oraz w zbożach jarych. Najlepiej rośnie na glebach wapiennych, gliniastych lub marglisto-gliniastych, podmokłych. W zależności od uprawy próg szkodliwości waha się od 3-10 roślin/m2. Występuje we wszystkich uprawach rolniczych, na ścierniskach oraz w ogrodach, na łąkach i pastwiskach, trawnikach.


Zobacz herbicydy zwalczające: Owies głuchy